|
Złagodzona odpowiedzialność podżegacza i pomocnika: art. 22 |
|
|
|
|
22. § 1. Jeżeli czynu zabronionego tylko usiłowano dokonać, podmiot określony w art. 18 § 2 i 3 odpowiada jak za usiłowanie. § 2. Jeżeli czynu zabronionego nie usiłowano dokonać, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet odstąpić od jej wykonania.
- podżeganie nie ma charakteru skutkowego – odpowiedzialność podżegacza (pomocnika) nie zależy od dokonania przestępstwa przez sprawcę; zachowanie bezpośredniego sprawcy pozostaje poza znamionami podżegania i pomocnictwa i w żaden sposób nie rzutuje na przesłanki dokonania
- chodzi o wywołanie pewnego rezultatu, którym jest w przypadku podżegania zjawisko ze sfery psychiki w postaci zamiaru lub decyzji podjęcia i wykonania określonego zachowania, a w przypadku pomocnictwa zmiana sytuacyjna, konsekwencją której jest powstanie lub utrzymywanie się okoliczności, w których wykonanie czynu zabronionego przez inną osobę jest łatwiejsze - art. 22 nie wprowadza elementów akcesoryjności podżegania i pomocnictwa – nie odnosi się do usiłowania podżegania i pomocnictwa - usiłowanie podżegania (pomocnictwa), gdy zmierzano bezpośrednio do dokonania, które jednak nie nastąpiło – brak wystąpienia specyficznego skutku mimo zakończenia czynności nakłaniania lub ułatwiania lub też nieukończenie czynności nakłaniania lub udzielania pomocy - podżeganie i pomocnictwo mają własne formy stadialne, z postaciami przeddokonania określonymi w art. 13 i 16 k.k. - postacie dokonanego podżegania (pomocnictwa) różnią się natężeniem bezprawia, stopniem zagrożenia dla dobra prawnego, uwzględnienie tego faktu możliwe jest na płaszczyźnie wymiaru kary – stąd art. 22 - powiązanie podżegania (pomocnictwa) z czynem bezpośredniego sprawcy następuje na płaszczyźnie wymiaru kary - odpowiedzialność podżegacza/pomocnika powinna być łagodniejsza z uwagi ja fakt, że ich zachowania zbliżone są do usiłowania, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w wymiarze kary (usiłowanie charakteryzuje się mniejszą karygodnością (bezprawiem)) - § 2 stanowi samodzielną podstawę nadzwyczajnego złagodzenia kary albo odstąpienia od jej wymierzenia – jak w razie usiłowania nieudolnego
Podobne:
Najnowsze:
Najstarsze:
|