Artykuły


Uznanie administracyjne PDF Drukuj Email

Uznanie administracyjne

– takie uregulowanie kompetencji organu administracji, że organ ten może rozstrzygnąć sprawę w różny sposób przy tym samym stanie faktycznym i każde rozstrzygnięcie sprawy jest legalne → 3 możliwości sformułowania:

* określa dokładny stan faktyczny, ale bez obowiązku podjęcia działania (organ może);

* określenie działania bez wskazywania stanu faktycznego, kiedy działanie to może być dokonane, więc organ może podejmować działanie gdy uzna to za stosowne;

* gdy w przepisie są zwroty nieostre przy opisie stanu faktycznego uzasadniającego działanie organu (interes społeczny, względy bezpieczeństwa państwa, spokój publiczny itp.);

→ pojęcie interesu społecznego (publicznego) → bardzo szerokie, inaczej nazywane jako swobodna ocena, i przez niektórych nie zaliczana do uznania adm., gdyż gdy organ ustali iż zachodzi interes publiczny MUSI podjąć działanie, więc swobodna nie dot. podjęcia działania, ale dokonania oceny stanu faktycznego;

– stosowane ze względu na względy techniki legislacyjnej:

* uniknięcie zbytniej kazuistyki w wyliczeniu stanów faktycznych, co czasem może być trudne albo niemożliwe;

* umożliwienie organowi wzięcia pod uwagę wszelkich możliwych względów przed podjęciem decyzji, głównie dot. to obsadzania stanowisk o kluczowym znaczeniu w administracji;

* dawniej – nie podleganie kontroli sądowej;

– nie oznacza dowolności w decydowaniu, gdyż związany jest wieloma czynnikami:

* nie może naruszać praw podmiotowych wynikających z innych przepisów czy rozstrzygnięć innych organów państwa;

* musi mieścić się w granicach celów, dla których wydany został dany przepis prawny;

* wcześniej złożone obietnice publiczne, informacje urzędowe czy przyrzeczenia adm.;

* akty wewnętrzne organów nadrzędnych (wytyczne, instrukcje, polecenia służbowe), choć ich naruszenie nie powoduje wadliwości aktu, to może powodować wyciągnięcie konsekwencji służbowych w stosunku do osób, które im się nie podporządkowały;

– kontrola sądowa tylko w zakresie legalności, tzn. że bada przede wszystkim stronę procesową, a badając wykonanie tych obowiązków sąd opiera się na aktach sprawy i uzasadnieniu decyzji:

* wg NSA:

→ uprawnienie do wydania decyzji uznaniowej nie zwalnia z obowiązku zgromadzenia i wszechstronnego zbadania materiału dowodowego i wydania decyzji o treści przekonującej pod względem prawnym i faktycznym;

→ obowiązek organu dokonania wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całokształtu materiału dowodowego, a stanowisko wyrażone w decyzji uzasadnić w sposób wymagany przez kpa;

→ nie wolno pominąć istotnych okoliczności, gdyż stanowi to naruszenie prawa;

Ä gdy sąd stwierdzi naruszenie tych obowiązków może uchylić decyzję, ale nie może badać jej pod kątem celowości i zasadności, chyba, że została wydana w celu oczywiście innym niż przewiduje to ustawa, gdyż to organy adm. powołane są do merytorycznego rozstrzygania;

→ sąd bada też czy organ adm. nie przekroczył dopuszczalnej granicy swobody interpretacji i czy nie nosi ona cech dowolności na tle konkretnego stanu faktycznego;

→ WAŻNY WYROK NSA Z 1992 R. „współcześnie stosunki między jednostką a organem administracji, reglamentującym jej sytuację, w poważnym stopniu odeszły od modelu, w którym wyłącznie legalność działania administracji była brana pod uwagę przy ocenie prawidłowości i prawnej relewantności władczych działań administracji. Obecnie wymaga się, aby działanie to było nie tylko legalne, ale i rzetelne, tj. wolne od arbitralności, dające się racjonalnie wyjaśnić okolicznościami faktycznymi konkretnej sprawy, niezawierające znamion szykany czy ekscesu (zarówno na rzecz, jak i przeciw zainteresowanemu). Kierunek ten, niewątpliwie inspirowany rozwojem teorii praw człowieka, przejawia się w wielu konstrukcjach ograniczających arbitralność (dowolność) działań administracji wobec jednostki, nawet gdy działania te skądinąd niewątpliwie mieszczą się w granicach swobody decydowania administracji; dotyczy to np. indywidualnych aktów administracyjnych. „Swobodne uznanie”, zgodnie z ustalonym orzecznictwem musi być realizowane w sposób odpowiadający uzasadnionemu interesowi obywatela, chyba że wchodzi on w konflikt z interesem ogólnym” č teoria „samozwiązania” się administracji przez różne czynniki: przepisy, orzeczenia sądów, akty wewnętrzne organów nadrzędnych, umowy w sferze prawa cywilnego, kwestia sporna: przyrzeczenia adm.;

 

 

Podobne:
Najnowsze:
Najstarsze:
 
kazusy prawo gospodarcze testy na aplikacje ustawa o rachunkowości ustawa o planowaniu spółka jawna ustawa o samorządzie gminnym