| Terytorium cz.8 |
 |
 |
 |
|
ZAKAZ UŻYCIA SIŁY I PRAWO NARODÓW DO SAMOSTANOWIENIA A ZMIANY TERYTORIALNE – kiedyś podstawowym sposobem nabycia terytorium było zawojowanie i aneksja, ale obecnie zakaz nabycia terytorium przy użyciu siły lub groźby jej użycia jest powszechnie przyjętą normą p.m.:* art. 2 ust. 4 Karty NZ – nakaz, by powstrzymywać się w swych stosunkach m. od stosowania groźby lub użycia siły przeciwko integralności terytorialnej; * Deklaracja Zasad przewiduje m.in., że terytorium państwa nie może być przedmiotem nabycia w wyniku groźby lub użycia siły i nie można tego uznać za legalne; – wpływ zasady samostanowienia narodów na rozwiązywanie problemów terytorialnych → nie oznacza, że wszystkie zmiany terytorialne mają następować w wyniku plebiscytu, np. traktat pokojowy, a wg Symonidesa ze względu na różnorodną praktykę nie wykształciła się norma zwyczajowa. Przy dokonywaniu zmian terytorialnych należy brać pod uwagę uwarunkowania historyczne, a problemy ludnościowe mogą być rozwiązane przy pomocy jednego w w/w sposobów; – dla państw powstałych w wyniku dekolonizacji za główną podstawę określenia ich granic przyjęto zasadę uti possidetis → tj. granice między nowymi państwami zostały wyznaczone zgodnie z granicami dawnych posiadłości kolonialnych różnych państw albo zgodnie z dawnymi granicami administracyjnymi kolonii zarządzanych przez to samo państwo (nie zawsze zgodne ze stosunkami etnicznymi i narodowościowymi); Najnowsze:
Najstarsze:
|