| Średniowieczne procesy czarownic. |
 |
 |
 |
|
Średniowieczne procesy czarownic. W dobie reformacji i wojen religijnych, czary zaliczać zaczęto do zbrodni obrazy majestatu boskiego, a więc do najcięższych przestępstw zagrożonych najsurowszymi karami.
1487 – Młot na czarownice, Henryk Kramer i Jakub Sprenger Postępowanie w przypadku procesu o czary było znacznie uproszczone: do jego wszczęcia wystarczały jakiekolwiek doniesienia, do wyroku skazującego wystarczały „dowody domniemane”, czyli proste podejrzenia czy poszlaki. Środki dowodowe: brak ograniczeń co do osób mogących być świadkami, rozbudowany system tortur, ordalia: zwyczaj „pławienia” domniemanych czarownic. Najnowsze:
Najstarsze:
|