| Socjalizm i Nacjonalizm - katolicka doktryna społeczna cz.3 |
 |
 |
 |
|
Leon XIII zdawał sobie jednak sprawę z tego , że program solidaryzmu, oparty na religijnej jedności oraz na zasadzie prywatnej własności, może liczyć na skuteczną realizację tylko wtedy, jeżeli nie pozostawi się go wysiłkom samego kościoła. Co więcej, kwestia społeczna będzie mogła być rozwiązana tylko za cenę wyrównania występujących w społeczeństwie kapitalistycznym dysproporcji majątkowych. Wysokość tej ceny wyznaczał program uwłaszczenia proletariatu, czyli upowszechnienia własności w masach – przez szeroką akcję propagandową oszczędzania wśród robotników, przez umożliwienie im nabywania akcji w przedsiębiorstwach kapitalistycznych, przez prowadzenie akcji propagandowej wśród bogaczy, zmierzającej do ograniczenia wyzysku, przez zlikwidowanie bezrobocia, poprawę warunków pracy, przez wprowadzenie ustawodawstwa pracy chroniącego sprawiedliwość w przedsiębiorstwie, wreszcie przez popieranie rozwoju chrześcijańskich związków zawodowych. Prowadzić to miało do złagodzenia form konfliktów społecznych i odwodzić robotnicze masy od walki rewolucyjnej. Za ideał organizacji społeczeństwa uznana została demokracja chrześcijańska. Na czym demokratyczny jej charakter miał polegać, informował Leon XIII w encyklice Graves de communi z 1901 r. Otóż demokracja chrześcijańska, przez to właśnie, że się chrześcijańską zwie, winna jak by na fundamencie oprzeć się na zasadach ustanowionych przez wiarę boską, tak mając na względzie pożytek słabych, by doskonalić dusze, do rzeczy wiecznych stworzone. Dlatego nie ma dla niej nic świętszego nad sprawiedliwość; prawu nabywania i posiadania musi ona przyznać n nietykalność; musi bronić nierówności stanów, która zresztą jest własnością dobrze uporządkowanego państwa; wreszcie musi obstawać przy takiej formie i takim urządzeniu społeczeństwa, jakąż temu nada ( bóg –Stwórca ). Jasnym jest przeto, że nie ma żadnej łączności między demokracją socjalną a chrześcijańską są one tak dalekimi od siebie, jak nauka socjalistyczna od religii zakonu Chrystusowego Zadaniem państwa jest strzeżenie elementarnych zasad porządku społeczno – gospodarczego: kapitału i pracy; solidarnych interesów podstawowych klas społecznych i wykonywania wynikających stąd obowiązków przesz obywateli. Program chrześcijańskiej demokracji uznawał prawo państwa do ograniczenia swobody właściciela w przypadkach koniecznych ( kiedy domaga się tego interes całego społeczeństwa, albo jego części składowej ), byleby jego interwencja nie prowadziła do naruszenia samej zasady prywatnej własności. Najnowsze:
Najstarsze:
|