| Reformy Piotra I. |
 |
 |
 |
|
Reformy Piotra I. · W 1721 r. przyjął tytuł imperatora Wszech Rosji, czyli cesarza.
· Stanął na czele Kościoła prawosławnego, znosząc patriarchat i tworząc dla kierowania sprawami cerkwi specjalne kolegium, Święty Synod · Reforma zarządu centralnego, oparcie go na zasadach centralizmu i biurokratyzmu · 1711: powołanie Senatu Rządzącego · 1722: powołanie urzędu Prokuratury: kontrola działalności Senatu i wykonywania ustaw. Na jego czele stał generał-prokurator, podlegający bezpośrednio cesarzowi. Zwoływał posiedzenia Senatu, miał prawo sprzeciwu wobec jego decyzji, kontrola nad administracją i sądownictwem w całym kraju („oko cesarza”) · 1718: utworzenie kolegiów, w miejsce wcześniejszych prikazów (te utrzymały się tam, gdzie nie utworzono kolegiów), powierzono im sprawy administracji centralnej. Wyższe kolegia podlegało bezpośrednio cesarzowi, pozostałe – Senatowi Rządzącemu. Na czele kolegiów stali prezesi. Decyzje podejmowano przez głosowanie · Reformy zarządu lokalnego: likwidacja samorządu gubnego, podział kraju na 8 guberni, które dzieliły się na prowincje z wojewodami, które dzieliły się na dystrykty z komisarzem ziemskim (zasada hierarchicznego podporządkowania). Najnowsze:
Najstarsze:
|