| Organizacja administracji w Polsce |
|
|
|
|
ORGANIZACJA ADMINISTRACJI W POLSCE, ADMINISTRACJA CENTRALNA, ZAGADNIENIA OGÓLNE Administracja centralna – złożony układ organizacyjno-funkcjonalny, tworzony przez organy, urzędy i inne podmioty o różnym statusie prawnym, powołane do życia w celu realizacji zadań administracji publicznej w ramach całego kraju. Jest to część składowa administracji publicznej, obejmująca centrum rządzenia;* podstawa prawna – Konstytucja, ustawa o RM i ustawa o działach administracji rządowej, oraz inne akty; ! Prezydent zaliczony do władzy wykonawczej, ale nie jest to urząd administracji; – PODZIAŁ NA: → organy centralne („urzędy centralne”) – oparte na kryterium zasięgu terytorialnego i właściwości; → organy naczelne – podgrupa organów centralnych; oprócz kryterium właściwości i terytorium, oparte na pozycji i znaczeniu tych organów; * podział ten był w Konstytucji z 1952 r., w obecnej z niego zrezygnowano, ale wciąż w doktrynie jest to wyróżnienie ze względu na: → oparcie w innych ustawach, np. kpa, ustawa o Komitecie Integracji Europejskiej wymieniają to pojęcie; → nie tylko kryterium formalne, ale nawiązanie do szczególnej pozycji i roli tych organów (włączone w sferę kształtowania polityki państwa i mają nadrzędne miejsce); → dzięki temu podziałowi uzyskano większą przejrzystość organizacji administracji; – RZĄD – kategoria w sensie politycznym, jako podmioty i powiązania funkcjonalne, poddane kierownictwu i koordynacji RM w celu kształtowania polityki państwa, wypracowywania kierunków działań innych ogniw administracji; Ä 2 zasadnicze segmenty tworzące administrację centralną: * segment polityczno-rządowy – powiązane są z nim organy naczelne * segment administracyjno-wykonawczy – reprezentują go pozostałe organy centralne i inne centralne jednostki organizacyjne. Najnowsze:
Najstarsze:
|


