| Odrodzenie - doktryna reformacji cz.3 |
 |
 |
 |
|
Kalwin niechętny był monarchistycznej strukturze państwa. Z upływem lat elementy antymonarchistyczne były w jego wystąpieniach coraz bardziej widoczne. Stary Testament zawiera prawdę, gdy głosi, że najlepszym ustrojem dla państwa jest
republika arystokratyczna. Kalwin równie ostro jak Luter występował przeciw nierozważnemu i chciwemu ludowi. Taki ustrój miała właśnie patrycjuszowska Genewa.
Kalwin odrzucał luterańską ideę kierowania sprawami religii przez organa państwowe. Kościół to siła samoistna, zdolna do wykonywania zadań duszpasterskich, religijnych i sprawowania władzy ściśle politycznej, świeckiej. Kalwiński kościół jest widzialny; jest on organicznie związany z aparatem politycznym. Prawowierny pastor łączy w sobie godność duchowną i świecką. Kawlin podporządkował władzę świecką kościołowi. To z kolei rozstrzygało o dyfuzji zadań; sklerykalizowane państwo utrzymywało wiarę chrześcijańską przez dobre prawa, statuty i kary, pilnowało czystości i wiary, tępiło „katolickie bałwochwalstwo”. Wespół z konsystorzem badało, czy obywatele chodzą na nabożeństwa, dochowują małżeńskiej wierności, wychowują w duchu wiary swoje potomstwo; pilnowało też surowości obyczajów. Wykroczenia przeciwko dekalogowi pociągały za sobą kary kościelne, ale zarazem i surowe sankcje prawne, aż do kary śmierci włącznie. Kalwin był bardzo nietolerancyjny. Kalwinizm reprezentował również postępowe wartości. Rehabilitował pracę i zysk z kapitału, bronił kredytu i zasad pewności pieniężnego obrotu; głosił zasadę surowości, ale i jednolitości norm prawa państwowego. d) Munzer. Plebejski nurt reformacji. Thomas Munzer ( około 1490 – 1525 ) był początkowo luterańskim kaznodzieją, szybko jednak zerwał z Lutrem. W 1525 r. stanął na czele wielkiej wojny chłopskiej w Niemczech. Po upadku powstania został uwięziony i stracony. Munzer zaatakował tezę Lutra, że jedynym i nieomylnym objawieniem jest Biblia. Prawdy wiary i prawdziwe żywe objawienia – to rozum. Rozum jest duchem świętym, wiara to nic innego jak rozbudzenie się rozumu człowieka. Tylko dzięki rozumowi może on osiągnąć zbawienie. Rozum uczy, że wolność chrześcijańska, którą Luter przenosił w zaświaty, jest celem świata doczesnego. Munzer żądał natychmiastowego urzeczywistnienia królestwa bożego – królestwa sprawiedliwości społecznej. Trzeba zatem niszczyć te instytucje i przywileje, które chronią prywatne interesy ze szkodą dla ogółu. Królestwo boże Munzera miało być wspólnotą równości wszystkich, w której nie będzie ani różnic klasowych, ani własności prywatnej, ani też wyobcowanej ze społeczeństwa władzy. Władza miała należeć do prostego ludu. Munzer wiedział, że jego program nie może być miły książętom i panom, dlatego chciał go zrealizować siła. Komunistyczne królestwo boże Tomasza Munzera było utopią. Program Munzera przerastał wyobraźnię i postulaty walczących z uciskiem chłopów. Najnowsze:
Najstarsze:
|