| Minister bez teki |
 |
 |
 |
|
„MINISTER BEZ TEKI” * premier przekazuje część swoich kompetencji, ale tryb ich powoływania jest taki sam, z tym, że określenie zakresu szczegółowego spraw, którymi się zajmują jest dużo pełniejsze, gdyż ich zadania premier wyodrębnia ze swoich zadań, a oni wykonują je w imieniu premiera; – przepisy akcentują tą funkcję ministra jaką jest członkostwo w RM → uczestnictwo w ustalaniu polityki państwa związana z odpowiedzialnością, obowiązek inicjowania i opracowywania polityki rządu w zakresie powierzonych zadań, przedkładania inicjatyw i odpowiednich projektów aktów normatywnych na posiedzenia Rady Ministrów (art. 7 ust. 1-2 ustawy); ustawa o RM – podstawowym zadaniem ministra jest realizacja polityki rządu, a w tym celu może on min: * współdziałać z członkami RM, * nadzorować działalność terenowych organów administracji rządowej, * współdziałać z samorządem terytorialnym, organizacjami społecznymi i przedstawicielstwami środowisk zawodowych i twórczych, * występować do premiera o powołanie zespołów międzyresortowych do wykonywania zadań wykraczających poza zakres jego działania, * po zawiadomieniu premiera powoływać rady i zespoły jako organy pomocnicze w sprawach należących do zakresu jego działania. – ustawa o RM podkreśla obowiązek ministra identyfikowania się z działaniami i rozstrzygnięciami rządu, stanowiąc, że minister reprezentuje stanowisko zgodne z ustaleniami RM → stanowi to pewne domniemanie i nakaz; – art. 34a– minister w celu realizowania polityki rządu może wydawać wiążące wytyczne i polecenia podległym mu lub nadzorowanym centralnym organom administracji rządowej, innym organom i urzędom lub jednostkom organizacyjnym niemającym osobowości prawnej (nie dotyczy zespolonej administracji rządowej, chyba że przepisy tak stanowią) – regulacje ustawowe dot. ministrów dotyczą obu rodzajów ministrów, jednak ministrowie działowi mają rolę samodzielnego organu administracji, tzn. działają we własnym imieniu; – minister kieruje i nadzoruje działalność podporządkowanych organów, urzędów i jednostek organizacyjnych i w tym zakresie m.in.: * tworzy i likwiduje jednostki organizacyjne, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej, * powołuje i odwołuje kierowników jednostek organizacyjnych, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej, * organizuje kontrolę sprawności działania, efektywności gospodarowania oraz przestrzegania prawa przez jednostki organizacyjne. – nadzoruje i kontroluje organy i jednostki, w stosunku do których uzyskał takie uprawnienia w ustawie, z czym wiążą się konkretne obowiązki (art. 35): * przedstawia sprawy dot. tego urzędu na posiedzeniu RM; * składa premierowi wniosek o nadanie urzędowi centralnemu statutu, * składa premierowi wnioski o powołanie i odwołanie kierownika urzędu centralnego, * powołuje zastępców kierownika urzędu centralnego, * organizuje kontrolę sprawności działania, efektywności gospodarowania oraz przestrzegania prawa przez urząd centralny. → te kompetencje wyznaczają standard treści nadzoru nad organami centralnymi, gdy przepisy szczególne nie stanowią inaczej (a z reguły nie stanowią); są uzupełniane przez kompetencje wydawania wytycznych i poleceń; – kompetencje prawodawcze tylko ministra działowego – rozporządzenia wykonawcze; – wydawanie zarządzeń; * RM na wniosek premiera może uchylić rozporządzenie lub zarządzenie; – powoływany i odwoływany w trybie konstytucyjnej procedury; może też złożyć rezygnację; – w razie nieobsadzenia stanowiska lub czasowej niezdolności do wykonywania obowiązków zastępuje go premier lub wskazany przez premiera członek RM. Najnowsze:
Najstarsze:
|