| Międzynarodowe prawo morza cz.27 |
 |
 |
 |
|
ZAPOBIEGANIE ZANIECZYSZCZANIU MORZA – Konwencja Londyńska o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza olejami z 1954r. ze zmianami na konferencji w Londynie w 1962 r. → ustanowienie stref zakazu (od 20-30 milowych, poprzez 50 do 100-milowych, całkowity na morzach śródlądowych) usuwania olejów i mieszanki oleistej ze statków;* 1969 r. IMCO przyjęła wiele radykalnych zmian w tej konwencji – generalne ograniczenia dot. usuwania olejów; – Konwencja o zapobieganiu zanieczyszczaniu mórz przez zatapianie odpadów i innych substancji z 1972 r. – Konwencja o zapobieganiu zanieczyszczaniu mórz przez statki z 1973 r. → wprowadziła konieczność zmian w budowie statków (głównie zbiornikowców) i w urządzeniach portów (instalacje do odbioru zanieczyszczeń); – w wyniku katastrofy Torrey Canyon w 1967 r. (30tyś ton ropy u wybrzeży GB i fr.) → zainteresowanie IMCO 2 problemami: * czy państwo nadbrzeżne ma prawo w przypadku katastrofy ingerować na morzu pełnym w stosunku do obcego statku w celu uniknięcia niebezpieczeństwa i zmniejszenia szkód spowodowanych wylaniem się ropy naftowej; * jak w takim przypadku należy uregulować sprawy odpowiedzialności cywilnej, żeby zapewnić efektywne odszkodowanie; → Konwencja Brukselska z 1969 r. o prawie do interwencji na morzu pełnym w razie zanieczyszczenia morza olejami – dot. tylko olei → 1973 r. Londyn protokół dot. substancji innych niż olej; → Międzynarodowa konwencja o odpowiedzialności cywilnej za szkody spowodowane zanieczyszczeniem olejami z 1992 r. Ä brak rozwiązania wszystkich problemów, w szczególności brak gwarancji pełnego odszkodowania ofiar zanieczyszczenia, szczególnie w przypadku katastrofalnych skutków; → Międzynarodowa Konwencja o utworzeniu Międzynarodowego Funduszu Odszkodowań za szkody spowodowane zanieczyszczeniem olejami z 1971 r. (Bruksela) – też umowy regionalne → np. Konwencja Helsińska o ochronie środowiska obszaru Morza Bałtyckiego z 1974 r. – dot. wszelkiego rodzaju zanieczyszczeń; Najnowsze:
Najstarsze:
|