| Międzynarodowe prawo morza cz.1 |
 |
 |
 |
|
MIĘDZYNARODOWE PRAWO MORZA, UWAGI OGÓLNE – prawo morskie (maritime law, droit maritime) – prawo wewnętrzne dot. korzystania z morza; * morskie prawo prywatne → to głównie stosunki majątkowe związane z przewozem towarów i osób;* prawo morskie administracyjne → to m.in. organy administracji morskiej, warunki uprawiania żeglugi i rybołówstwa, porządek w portach i ochrona środowiska morskiego; * morskie prawo pracy; – międzynarodowe prawo morza (prawo morza, law of the sea, droit de la mer) określa sytuację prawną obszarów morskich i statków przede wszystkim z punktu widzenia rozgraniczenia kompetencji terytorialnej państw oraz ich kompetencji wynikającej ze zwierzchnictwa nad statkami przynależnymi do danego państwa oraz reguluje zagadnienia korzystania z obszarów morza pełnego, znajdujących się poza zasięgiem zwierzchnictwa terytorialnego państw nadbrzeżnych; REGULACJE PRAWNE PRAWA MORZA – silne wzajemne oddziaływanie i uzupełnianie się prawa wewnętrznego i p.m.. P.M. czasem pozostawia tylko ogólne ramy (np. delimitacja), a czasem uzależnia skutki p.m. od regulacji i aktów wew.); – wiele umów międzynarodowych dot. poszczególnych sytuacji prawa morskiego (min. zobowiązania do dostosowywania prawa wewnętrznego pod kątem tych umów) – min. 16 konwencji brukselskich (1910-1968); – głównym źródłem prawa morza jest zwyczaj → kodyfikacja: * w 1958 r. na konferencji genewskiej doszło do zawarcia 4 konwencji prawa morza: → o morzu terytorialnym i strefie przyległej; → o morzu pełnym; → o rybołówstwie i ochronie zasobów biologicznych morza pełnego; → o szelfie kontynentalnym; Ä niewiele podpisów, tendencje do rewizji, głównie w celu zwiększenia władzy państw nadbrzeżnych; * od 1973 r. prace w III Konferencji Prawa Morza nad nową konwencją → 1982 r. podpisano Konwencję Prawa Morza (weszła w życie w 1994 r., a w 2002 r. jej stronami było 140 państw, też Polski od 1998); Najnowsze:
Najstarsze:
|