| Konstytucja Republiki Weimarskiej cz.2 |
 |
 |
 |
|
Na wniosek Sejmu mógł być pociągnięty do odpowiedzialności prawnej przed NTPR, ponadto, w przypadku utraty zaufania Sejmu, przegłosowanej większością dwóch trzecich, rozstrzygnięcie sprawy odwołania prezydenta przekazywano ogółowi obywateli w drodze referendum.
Wyłączne uprawnienia kanclerza: · ustalanie wytycznych polityki Rzeszy · zastępowanie prezydenta w przypadku wystąpienia przeszkód uniemożliwiających mu sprawowanie urzędu. Kanclerz i ministrowie ponosili odpowiedzialność parlamentarną i prawną (NTPR). · Władza ustawodawcza: Sejm Rzeszy (demokratyczne wybory: powszechne, równe, bezpośrednie, tajne, proporcjonalne, na 4 lata, prawa wyborcze kobiet, cenzus wieku: 20 lat) i w pewnym zakresie Rada Rzeszy (wyraz federalnej struktury Rzeszy, przedstawiciele poszczególnych krajów). Inicjatywa ustawodawcza: Sejm i rząd, nie miała jej Rada Rzeszy (miała tylko prawo weta zawieszającego wobec uchwalonych przez Sejm ustaw, które Sejm mógł odrzucić większością 2/3). Jeżeli brakowało większości do ogłoszenia ustawy, prezydent mógł z niej zrezygnować, albo ogłosić referendum (musiał to z kolei zrobić, jeżeli żądała tego co najmniej 1/3 posłów, lub 1/20 ogółu obywateli uprawnionych do głosowania) · Władza sądownicza: na szczeblu federalnym · Sąd Rzeszy (apelacyjny) · Najwyższy Trybunał Państwowy Rzeszy · Sąd Administracyjny Rzeszy Poza tym – sądownictwo krajowe. !!! prawo badania zgodności ustaw z konstytucją oraz wprowadzenie sądów administracyjnych. Najnowsze:
Najstarsze:
|