| Historia prawa - średniowiecze cz.19 |
 |
 |
 |
|
80. PRACE NAD PRAWEM CYWILNYM W AUSTRII KODEKS CYWILNY ZACHODNIOGALICYJSKI Prace nad skodyfikowaniem prawa cywilnego w monarchii habsburskiej zaczęty się już w poł. XVII w. za czasów oświeconego absolutyzmu i
panowania szkoły prawa natury. Przyświecały tym pracom pewne cele polityczne. Monarchia austriacka złożona z wielu krajów dążyła do unifikacji gospodarczej i politycznej terytoriów. Prace nad kodyfikacją trwały bardzo długo. Dopiero u schyłku XVIII w. działalność kodyfikacyjna zaczęła przynosić efekty. Cesarz Franciszek I nakazał, by projekt kodeksu wprowadzić w życie na terenach Galicji Zachodniej jako tzw. Kodeks Cywilny Zachodniogalicyjski w 1797r. W tym samym roku wprowadzony też do Galicji Wschodniej. Galicja służyła do sprawdzania użyteczności projektowanych kodeksów Austrii. Po tych doświadczeniach i po uwzględnieniu opinii komisji krajowych, prace kodyfikacyjne w Austrii weszły w ostatnie stadium- przygotowanie do wydania ABGB.
81. KODEKS CYWILNY NAPOLEONA Prace nad kodyfikacją prawa prywatnego zostały podjęte z inicjatywy Napoleona w czasach Konsulatu. W 1800 r. powoli on czteroosobową komisję złożoną ze starych prawników praktyków Ancienregime'u, która przygotowała projekt, zredagowany ostatecznie w 36 ustawach, które 21 marca 1804r. uchwalono jako Kodeks Cywilny Francuzów (Code civil des Francais). W 1807r. kodeks otrzymał nazwę Kodeksu Napoleona. Składał się z 2281 artykułów ułożonych w trzech księgach: 1 o osobach (zawierała przepisy o nabywaniu i utracie praw cywilnych, prawa małżeńskiego osobowego, o władzy ojcowskiej, adopcji, opiece i kurateli), 2 o majątkach i różnych rodzajach własności (zawierająca przepisy o własności, użytkowaniu, służebnościach), 3 o różnych sposobach. nabywania własności (ze zobowiązań, prawa spadkowego, majątkowego małżeńskiego). Kodeks ten był oparty na prawnonaturalnych założeniach równości, nieograniczonej własności prywatnej i swobody umów, miał charakter antyfeudalny. W założeniach ogólnych opierał się na zasadach indywidualizmu i liberalizmu. 82. BGB - GENEZA CHARAKTERYSTYKA I ZNACZENIE W początkach XIX w. głoszono postulaty likwidacji partykularyzmów w dziedzinie prawa cywilnego, co uważano za konieczny warunek rozwoju stosunków gospodarczych kapitalistycznego obrotu. Przesłanki ogólnoniemieckiej kodyfikacji nastały dopiero po zjednoczeniu Niemiec. Na podstawie poprawki do konstytucji IIRzeszy Niemieckiej z 1871r powołano do życia w 1874r komisję kodyfikacyjną, której projekt spotkała ostra krytyka. W 1890r nowa komisja przygotowała kolejny projekt, uchwalony w 1896r przez Sejm Rzeszy z mocą obowiązującą od I stycznia 1900r pod nazwą Burgerliches Gesetztbuch - BGB. Kodeks cywilny niemiecki składał się z 2385 paragrafów, zebranych w pięciu księgach wg opracowanej w XIX w. przez niemiecką naukę recypowanego prawa rzymskiego systematyki tzw. pendektowej, która dzieliła system prawa cywilnego na część: ogólną, zobowiązań, rzeczową, rodzinną i spadkową. BGB operował bardzo bogatym i rozbudowanym aparatem abstrakcyjnych pojęć. Zaczął wywierać wpływ na ustawodawstwa cywilne krajów Europy i świata, ograniczając w tej mierze absolutną dotąd dominację Kodeksu Napoleona. 83. ZASADY OGÓLNE PRAWA CYWILNEGO XIX - WIECZNEGO LIBERALNEGO PAŃSTWA BURŻUAZYJNEGO I ICH REALIZACJA W KODEKSACH Poszczególne kapitalistyczne prawa cywilne oparte zostały na wspólnych podstawowych zasadach podkreślających autonomię jednostki. Zasadami tymi były: • wolność osobista; • równość wobec prawa; •nienaruszalność własności prywatnej; • swoboda umów; • swoboda testowania (jeszcze jednak ograniczona). Były to zasady stworzone przez doktrynę prawa natury i znajdujące swój szczególny wyraz w kodeksach powstałych pod jego wpływem (jak Kodeks Cywilny Francuzów). Prawo cywilne oparło się więc na założeniach liberalno- egalitarnych i miało służyć indywidualnym interesom jednostki. Pozostawało to w zgodzie z panującym w XIX w. programem liberalizmu gospodarczego, negującym możliwość interwencji państwa w sferę aktywności gospodarczej i podtrzymującym też zasadę autonomii jednostki w sferze prawa. Najnowsze:
Najstarsze:
|