|
18.
§ 1. Odpowiada za sprawstwo nie tylko ten, kto wykonuje czyn zabroniony sam albo wspólniei w porozumieniu z inną osobą, ale także ten, kto kieruje wykonaniem czynu zabronionego przez inną osobę lub wykorzystując uzależnienie innej osoby od siebie, poleca jej wykonanie takiego czynu.
§ 2. Odpowiada za podżeganie, kto chcąc, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, nakłania ją do tego.
§ 3. Odpowiada za pomocnictwo, kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie, w szczególności dostarczając narzędzie, środek przewozu, udzielając rady lub informacji; odpowiada za pomocnictwo także ten, kto wbrew prawnemu, szczególnemu obowiązkowi niedopuszczenia do popełnienia czynu zabronionego swoim zaniechaniem ułatwia innej osobie jego popełnienie.
- art. 18 – zjawiskowe formy popełnienia przestępstwa
- współsprawstwo konieczne – dla realizacji znamion typu wymagane jest współdziałanie dwóch lub więcej osób – art. 158, 197 § 3, 223, 258 k.k.
- zasada numerus clausus form współdziałania przestępczego – zamknięty katalog form współdziałania
- podżeganie i pomocnictwo – polska konstrukcja podżegania i pomocnictwa, regulacja oparta na podobnych zawartych w k.k. z 1932, 1969;
- koncepcja udziału w cudzym przestępstwie (Teilnahme) oparta na wąskim rozumieniu sprawstwa, którego granice w sposób precyzyjny wyznacza ustawowa regulacja tej postaci popełnienia przestępstwa – rozwiązania oparte na tej koncepcji wyraźnie różnicują ustawowe regulacje dotyczące sprawstwa we wszystkich jego odmianach oraz postaci udziału, wszyscy współdziałający popełniają przestępstwo, które wykonuje sprawca bezpośredni, zaś uczestniczą w jego popełnieniu podżegacz i pomocnik – uzależnienie ich odpowiedzialności od dokonania lub co najmniej usiłowania czynu zabronionego przez sprawcę bezpośredniego (akcesoryjność)
- koncepcja jednolitego sprawstwa – uznanie wszystkich form współuczestniczenia w popełnieniu przestępstwa za sprawstwo – szerokie rozumienie sprawstwa, nie określa się kryteriów odpowiedzialności za niesprawcze postacie popełnienia przestępstwa – rezygnacja z wyodrębniania podżegania i pomocnictwa; odpowiedzialność każdego ze współdziałających czyni całkowicie niezależną od pozostałych, możliwa jest także wówczas, gdy sprawcy bezpośredniemu nie da się przypisać dokonania lub usiłowania popełnienia czynu zabronionego
- w 18 § 2 i 3 – podżeganie i pomocnictwo opisane w sposób złożony, część znamion w § 2 i 3, część w przepisie części szczególnej; podżeganie i pomocnictwo stanowią odrębne typy czynu zabronionego – każdemu ze współdziałających przypisywane jest odrębne przestępstwo
- do wszystkich form współdziałania znajdują zastosowanie regulacje określające podstawy odpowiedzialności za usiłowanie oraz pozostałe przepisy dot. podstaw odpowiedzialności
- „współdziałający” – wszystkie postaci przestępnego współdziałania; „sprawca” – sprawca pojedynczy, współsprawca, sprawca kierowniczy, polecający, podżegacz, pomocnik
Podobne:
Najnowsze:
Najstarsze:
|
