| Demokracja i liberalizm a komunizm i faszyzm - ideologia faszyzmu cz.4 |
 |
 |
 |
|
g) Państwo, dyktator i prawo. Państwo, jego ustrój, stosunek do innych organizacji i jednostek stanowiło zawsze element istotny w ideologii faszyzmu. Państwo miało być totalne, wszechobecne dla faszysty nie istnieje i nie może istnieć nie poza państwem - nic świętego — pisał Mussolini. Państwo totalne czytotalitarne oznaczało dążenie do takiej organizacji życia społecznego, by zakres działań państwa pokrywał się z aktywnością całego społeczeństwa. W państwie faszystowskim szczególna rola przypadała partii i jej wodzowi było oczywiste, że ci, którzy uważali się za szczególną warstwę narodu, mianowicie ludzi świadomych celów i zadań państwa – powinni sprawować w nim władzę. Wszystkie antydemokratyczne uzasadnienia posłużyły do likwidacji życia politycznego i jego przejawów, co łatwo można było zrobić, gdy państwo uważano za coś stojącego ponad jednostkami. Zupełnie otwarcie przewidywano wprowadzenie) monopolu politycznej jednej, własnej partii i dokonano tego. Parlamenty były traktowane jako ciała bez znaczenia, gdyż to rządy a ściślej — wodza partii, stojącego na czele rządu, obdarzono szczególnymi pełnomocnictwami. Wódz stawał się uosobieniem narodu i państwa. Państwo faszystowskie jest wreszcie państwem nieustannej kontroli światopoglądowej, zmierza do pełnego kontrolowania nie tylko publicznych, ale i prywatnych działań obywateli: chce kontrolować wychowanie dzieci, narzuca określoną ideologię, narzuca kanony estetyczne, model rodziny. Kontrola obejmuje też takie dziedziny życia jak nauka, która zostaje oddana w służbę ideologii. Najważniejszą jednak cechą państwa faszystowskiego było dążenie do ciągłej aktywizacji obywateli. Ta aktywizacja, czy, jak to określają socjolodzy, .mobilizacja mas, stanowiła element ważny: mogła polegać na zwalczaniu .wrogów na maszerowaniu w manifestacjach, jednakże obywatel właściwie nie mógł się uchylić od udziału w tego działaniach, jeśli nie chciał być uznany za obiektywnego wroga. Mussolini jak i Hitler pisali, że nad literą prawa musi wznosić się duch narodowy i że sędzia.-który by .nie rozumiał zasad sprawiedliwości tak, jak je.pojmuje naród nie może po prostu spełniać dalej swoich funkcji. Prawnik ,który nie potrafił być dyspozycyjny, nie cieszył się uznaniem faszystów. Ostatnie w zgodzie z ideologią – prawo zostało zastąpione przez siłę i terror. Najnowsze:
Najstarsze:
|