| Deklaracja Praw Człowieka i Obywatela. |
 |
 |
 |
|
Deklaracja Praw Człowieka i Obywatela. · Podstawowy dokument rewolucji, teoretyczna baza większości przyszłych konstytucji: 26 sierpnia 1789 r., uchwalony przez Konstytuantę; 17 artykułów: program rewolucji, katalog praw obywatelskich, podstawy ustroju konstytucyjnego
· Zasada suwerenności narodu; lud nie musi sprawować władzy bezpośrednio, może za pośrednictwem przedstawicieli: te postanowienia stały się podstawą do powołania parlamentu s deputowanymi, jako reprezentantami narodu, jak również do sięgania po instytucje demokracji bezpośredniej, jak zgromadzenia pierwiastkowe czy plebiscyty. · Ustrój państwa powinien opierać się na zasadzie monteskiuszowskiej teorii podziału władz, określone powinny być relacje pomiędzy nimi · Deklaracja potwierdzała szeroki dostęp obywateli do udziału w życiu publicznym · Zawierała szeroki katalog praw ludzkich i obywatelskich: wolność, równość wobec prawa, bezpieczeństwo i opór przeciwko uciskowi. Zapewniała wolność przekonań, w tym religijnych, gwarantowała swobodę wymiany myśli i poglądów: wolność pisma, słowa, druku; wiele gwarancji procesowych! (zasada domniemania niewinności) · Nawałą własności charakteru prawa świętego i nietykalnego: wywłaszczenie tylko w przypadkach wskazanych w ustawie, za słusznym odszkodowaniem · Trwały dorobek francuskiego konstytucjonalizmu (od konstytucji z 1852 prawa obywatelskie nie są umieszczane w konstytucji jak jej odrębny rozdział, lecz są potwierdzane uroczyście w preambułach konstytucji, z nawiązaniem do DPCiO); źródło inspiracji dla Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka z 1948. Najnowsze:
Najstarsze:
|