| Decyzja administracyjna |
 |
 |
 |
|
Decyzja administracyjna (art.104 – 113 KPA) Jest aktem administracyjnym rozstrzygającym sprawę co do jej istot(nałożenie obowiązku lub przyznanie uprawnienia) w całości lub w części (zależnie od rozległości żądania, a gdy decyzja jest cząstkowa, co do reszty sprawa toczy się nadal) lub w inny sposób kończącym postępowanie w danej sprawie (np. umorzenie postępowania). Decyzja administracyjna występuje pod różnymi nazwami (koncesja, prawo jazdy, licencja). Zgodnie z orzeczeniem NSA jeżeli akt administracyjny rozstrzyga sprawę indywidualną i jest to podpisane, to jest to decyzja bez względu na nazwę lub brak nazwy. Akt taki podlega zaskarżeniu w toku instancji, a następnie do sądu administracyjnego. Na gruncie prawa decyzja administracyjna posiada taką moc prawną jak wyroki w postępowaniach sądowych. Wywiera skutki prawne względem adresata, organu, który wydał decyzję, a także innych podmiotów, jeżeli ich działanie dotyczy interesu prawnego adresata decyzji. Decyzja jest aktem ściśle sformalizowanym – składa się z elementów podstawowych i może zawierać dodatkowe elementy. Elementy podstawowe: 1. Oznaczenie organu wydającego decyzję (pełna nazwa + siedziba); 2. Data wydania decyzji – doktryna nie jest zgodna czy jest to element istotny, chociaż daje możliwość stwierdzenia, czy sprawę załatwiono w odpowiednim czasie; 3. Oznaczenie strony bądź stron (osoby fizyczne – imię, nazwisko, miejsce zamieszkania, osoby prawne – pełna nazwa, siedziba); 4. Przytoczenie podstawy prawnej rozstrzygnięcia – podstawą są przepisy prawa materialnego lub wyjątkowo podstawą mogą być przepisy KPA. 5. Rozstrzygnięcie.
6. Uzasadnienie decyzji: a) Faktyczne – krótkie przedstawienie procesu dowodzenia (które fakty i okoliczności organ uznał za udowodnione i dlaczego, a którym faktom i okolicznościom nie dał wiary i domówił mocy dowodowej i dlaczego, oraz które fakty i okoliczności przyjęto za podstawę rozstrzygnięcia i dlaczego); b) Prawne – przytoczenie treści przepisów w pełnym brzmieniu, organ wyjaśnia dlaczego ów przepis przyjął jako podstawę decyzji i wyjaśnia treść przepisu, może również użyć tutaj orzeczenia sądu lub uznanego komentarza danej dziedziny prawa Od uzasadnienia decyzji można odstąpić jeżeli decyzja uwzględnia w całości żądanie strony (chyba, że w postępowaniu bierze udział kilka stron i mają sporne interesy) lub jeżeli została wydana w drodze swobodnego działania, a ujawnienie jego motywów zagrażałoby bezpieczeństwu Państwa lub interesowi publicznemu. 7. Pouczenie – czy od decyzji służy odwołanie i do kogo, w jakim terminie, za czyim pośrednictwem, albo stwierdzenie, że odwołanie nie przysługuje (bo należy złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy lub skargę do NSA); 8. Podpis osoby wydającej decyzję z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego;
Elementy dodatkowe decyzji: 1. Termin do którego (lub od którego) decyzja wywiera skutki prawne; 2. Warunek, tj. czynność bądź zespół czynności, które mogą być dokonane w dłuższym okresie czasu; 3. Zlecenie – czynności, która może być wykonana jednorazowo bądź w krótkim okresie czasu np. wpis sądowy. 4. Klauzula odwołalności (zastrzeżenie odwołalności) – stwierdzenie wygaśnięcia decyzji w razie niespełnienia warunku zawartego w decyzji. 5. Rygor natychmiastowej wykonalności. Rygor nadaje się decyzji nieostatecznej (czyli służy do niej odwołanie). Mimo prawa do odwołania, strona musi wykonać decyzję. Rygor może być nadany z mocy prawa lub decyzją organu. Organ może nadać taki rygor: a) ze względu na zagrożenie życia lub zdrowia ludzkiego, b) ze względu na zagrożenie interesu gospodarczego kraju, c) ze względu na ważny interes społeczny, d) ze względu na ważny interes strony (w tym wypadku organ może zażądać zabezpieczenia finansowego, a o jego wysokości rozstrzyga w drodze postanowienia na które nie służy zażalenie). Rygor nadaje się w samej decyzji, a jeżeli decyzję doręczono stronie – rygor nadaje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie, lecz wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania decyzji. Najnowsze:
Najstarsze:
|