|
Czynny żal i odstąpienie od dokonania cz.1 |
 |
 |
 |
|
15.
§ 1. Nie podlega karze za usiłowanie, kto dobrowolnie odstąpił od dokonania lub zapobiegł skutkowi stanowiącemu znamię czynu zabronionego.
§ 2. Sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary w stosunku do sprawcy, który dobrowolnie starał się zapobiec skutkowi stanowiącemu znamię czynu zabronionego.
- w przypadku usiłowania nieukończonego wystarczy zaniechanie dalszej akcji, aby nie doszło do dokonania
- w przypadku usiłowania ukończonego konieczna jest ze strony sprawcy usiłowania przeciwakcja zapobiegająca naruszeniu dobra prawnego
Dobrowolne odstąpienie od dokonania
- dobrowolne – sprawca zrezygnował z zamiaru popełnienia czynu zabronionego w wyniku dominującego działania przyczyn natury wewnętrznej
- sprawca uświadamia sobie możliwość kontynuowania zachowania bezpośrednio zmierzającego do dokonania, ale nie ma już zamiaru popełnienia czynu zabronionego
- nie traci cech dobrowolności odstąpienie od niezakończonego usiłowania pod wpływem dezaprobaty czynu wyrażonej przez osobę trzecią
- warunek dobrowolności wymaga, aby rezygnacja z zamiaru popełnienia czynu była ostateczna – nie jest odstąpieniem przeniesienie realizacji na termin bardziej dogodny dla sprawcy – brak kontynuowania zachowania bezpośrednio zmierzającego do dokonania jest wynikiem decyzji sprawcy o rezygnacji z popełnienia danego przestępstwa zarówno aktualnie, jak i w przyszłości
- odstąpienie nie musi być motywowane etycznie dodatnimi przesłankami
- jeżeli w stadium usiłowania sprawca dobrowolnie zaniechał używania niebezpiecznego przedmiotu, to nie powinien odpowiadać za przestępstwo typu kwalifikowanego
- jeżeli sprawca spowodował ciężki uszczerbek dokonując rozboju i na widok krwi odstąpił, odpowiada tylko za uszczerbek
- błędne przekonanie sprawcy, że usiłowanie jest nieukończone i że samo zaniechanie dalszej akcji uniemożliwi naruszenie dobra, nie może skutkować bezkarnością w ramach art. 15 § 1
- warunkiem uznania dobrowolności będzie przekonanie sprawcy, że popełnienie czynu zabronionego ze względu na przedmiot oddziaływania i użyty środek jest możliwe
- jeżeli przy usiłowaniu nieudolnym sprawca zaniecha, bo rozpoznał błąd i zdaje sobie sprawę, że nie może popełnić czynu, to zaniechanie nie może być kwalifikowane jako dobrowolne odstąpienie |